“Terma jamoamizning hozirgi natijasi ham g‘alaba”
futbolga oshiq o‘zbek fanatlarining hikoyasi
“Terma jamoamizning hozirgi natijasi ham g‘alaba”
futbolga oshiq o‘zbek fanatlarining hikoyasi
Futbol bo‘yicha O‘zbekiston milliy terma jamoasining mundialga chiqishini o‘zbek xalqi uzoq kutdi. Futbol katta mablag‘, uzoq yillik tajriba va tun-u kun qilingan mehnat evaziga yangi darajalarga chiqib boradi. Biroq futbolning asosi shulargina emas — millionlab xalqning ishtiyoqi, umidi, ishonchi va muhabbati bo‘lmasa, bari bekor. Gazeta hayotini futbol bilan iliqroq his qiladigan ana shunday o‘zbek fanatlaridan ba’zilarining hikoyalarini havola qiladi.
Futbol bo‘yicha O‘zbekiston milliy terma jamoasining mundialga chiqishini o‘zbek xalqi uzoq kutdi. Futbol katta mablag‘, uzoq yillik tajriba va tun-u kun qilingan mehnat evaziga yangi darajalarga chiqib boradi. Biroq futbolning asosi shulargina emas — millionlab xalqning ishtiyoqi, umidi, ishonchi va muhabbati bo‘lmasa, bari bekor. Gazeta hayotini futbol bilan iliqroq his qiladigan ana shunday o‘zbek fanatlaridan ba’zilarining hikoyalarini havola qiladi.

Ушбу материал

кўмагида тайёрланган.

Gazeta O‘zbekiston milliy terma jamoasining “JCH-2026”dagi ilk ishtirokini bevosita tribunadan turib tomosha qilayotgan o‘zbekistonlik ba’zi futbol muxlislari bilan suhbatlashdi. Ularga nega futbolga muxlis bo‘lib qolgani, milliy jamoa o‘yinlari va Jahon chempionatini qachondan beri tomosha qilib kelishlari haqida savollar bilan murojaat qildi.
Bektosh Hatamov — bir necha xususiy ta’lim muassasalari asoschisi, advokat. U o‘z oilasi bilan O‘zbekistonning JCHdagi o‘yinlarini tomosha qilish uchun Amerikaga borgan edi. Uning o‘g‘li Isfandiyor Begmatov Kolumbiyaning terma jamoamiz darvozasini ishg‘ol qilganida yig‘lagani ortidan dunyoga mashhur bo‘ldi.
“Oilamizda mendan boshqa hech kim futbolga qiziqmagan. Uyimizda televizor yo‘qligi uchun 1994 yilgi JCH finalini qo‘shnimizning uyida tomosha qilganman. 1997-yili televizor sotib olganimizdan keyin 1998 yilgi Fransiyada bo‘lib o‘tgan chempionatni tomosha qilganman. Final – Fransiya va Braziliya “jangi”, Zidanning dubli, Marsel Desayining qizil kartochka olishini ana shu oq-qora televizorda ko‘rganman”, – deydi Bektosh Hatamov.

U shundan keyin futbol mashg‘ulotlariga qatnay boshlaydi. Biroq ota-onasi bu tanlovni keskin rad qiladi.

“Hammadan yashirib futbolga borar edim. To‘garak soat 15:00 da boshlanib, soat 16:30 da tugar edi. Onam o‘qituvchi bo‘lib, darsdan soat 17:00 da uyga qaytar edilar. Men u kishidan oldin borib, hech narsa bo‘lmaganday uyda o‘tirar edim. Shu zaylda uch yil qatnaganman, keyin o‘qish bilan bo‘lib tashlab ketdim, futbolchi bo‘lish peshonada yo‘q ekan”, – deydi u.
O‘zbekiston milliy terma jamoasi o‘yinlarini qoldirmasdan tomosha qilib keluvchi Bektosh Hatamov futbolchilarning Abu-Dabida saralash bosqichidan o‘tgandagi lahzalariga ham tribunadan turib guvoh bo‘lgan.

“O‘zbekistonning mundialga chiqishiga qattiq ishonganim uchun ham safardagi o‘yinida ishtirok etgandim. Terma jamoamizning hozirgi natijasi ham g‘alaba”, – deydi shu kunga qadar Argentina, Ispaniya va Fransiyaga muxlislik qilib kelgan Bektosh Hatamov.
U Jahon chempionatiga oilaviy borishni maqsad qiladi va 2025-yil may oyida Amerika vizasi uchun ariza topshiradi.

“Birinchi marta va oila bilan Amerikaga borayotganim uchun yaxshilab suhbatlashishdi, nima maqsadda borayotganimizni so‘rashdi. Viza bermasa kerak deb o‘ylagandim o‘shanda. Sizga hozir viza berolmaymiz, lekin “otkaz” ham qilmaymiz, yana bir tekshirib ko‘rish kerak, deyishdi”, – deydi Hatamov.

Oradan bir yilga yaqin vaqt o‘tib ham javob kelmagach, aprel oylarida “vizam nima bo‘ldi ekan?” deb elektron xat yozib ko‘rgan Bektosh Hatamovga viza berilganini aytishadi.
Tabiiyki, Amerikaga oilaviy borish yakka borgandan ko‘ra qimmatga tushadi. Hatamov jami besh kishidan iborat oilasiga chipta xarajatlari uchun 12 ming dollarga yaqin sarflaganini aytdi. Umumiy hisobda, bir oila uchun 50 ming dollar pul ketar ekan.

“Kolubiyaga qarshi o‘yinga borish vaqtida esa chipta topolmadim, keyin Olimpiya qo‘mitasidagi tanishim orqali oldim. Birinchi kategoriyali biletga 750 dollardan to‘ladim, lekin bizni kolumbiyalik muxlislar bo‘lgan ikkinchi kategoriyali joyga o‘tkazishdi”, – deydi Hatamov.
U kolumbiyaliklarning ochiqchehra, samimiyligini ta’kidlab, ular va o‘g‘li Isfandiyor bilan bo‘lgan tarixiy voqeani so‘zlab berdi.
“Biz ko‘plab kolumbiyalik muxlislar orasida edik. Ular “Kolumbiya”, bizlar “O‘zbekiston” deb baqirardik. 40-daqiqada bizga urilgan goldan keyin atrofni raqib muxlislar hayqirig‘i tutib ketdi. Baqirib turgan Isfandiyor birdaniga tushkunlikka tushib, ko‘zidan yosh chiqib ketdi. Buni ko‘rgan raqib muxlislari o‘g‘limni ovutish uchun «O‘zbekiston» deb baqira boshlashdi”, – deydi Bektosh Hatamov.
Isfandiyor Begmatov
U ushbu lahzalarni tasvirga oladi va shu onda Telegram va Instagram’dagi sahifalariga joylaydi. Hatamov ikkinchi taym oxirida Instagram foydalanuvchilari tomonidan Isfandiyorning videosi allaqachon 1,5 mln marta tomosha qilinganini eslaydi.

Shundan keyin video futbolga aloqador bo‘lgan-bo‘lmagan xoh o‘zbekcha, xoh xorijiy ijtimoiy tarmoq sahifalarida aylana boshlaydi. Futbol karikaturachisi Hamid Sahari esa kolumbiyalik muxlislarning qo‘llovi, Isfandiyorning O‘zbekiston milliy terma jamoasini ruhlantirganini aks ettiruvchi video e’lon qiladi.

Hozirda Bektosh Hatamovning uch o‘g‘li ham Bunyodkor Junior’da shug‘ullanadi. Uning aytishicha, farzandlarini “futbolga boringlar” deb majburlamagan, ular bilan futbol haqida suhbat qilib turishi, kichikligidan stadiondagi o‘yinlarga olib tushgani sabab bolalar o‘yinga qiziqqan bo‘lishi mumkin.
Bektosh Hatamov birinchi o‘yindan keyin o‘z xulosalari bilan bo‘lishib, Abbosbek Fayzullayevning o‘yinidan qoniqqani, himoyachilarimizdan biroz qoniqmaganini aytdi.

“Bitta gol urganimizdan keyin orqaga qaytib olishimiz kerak edi, hech bo‘lmasa, bir ochko olsak yaxshi edi, deb o‘ylayman. Gol urdik, yana urolamiz degan ishtiyoq ustun keldi, shekilli. Uchinchi golda ham himoyachimiz to‘p uchun oxirigacha kurasholmadi. Nazarimda, bizga tajriba yetishmadi. Masalan, Kolumbiya JCHga birinchi bor 1962-yil chiqqan, Portugaliya 1966-yil. Tajriba esa yillar davomida shakllanadi”, — deydi u.
20 iyun kuni Bektosh Hatamov oilasi bilan Meksikadan Hyustonga uchishi kerak bo‘lganda birdan rejalar o‘zgarganini aytdi.

“Samolyotga chiptalar olingan, mehmonxonalar bron qilingan edi. Birdan Ravshan Ermatov qo‘ng‘iroq qilib, Atlantaga borishimizni so‘radi. Futbolchilarimiz bilan ko‘rishishimiz kerak ekan. Keyin futbol federatsiya bizga boshqa chipta olib berdi. Isfandiyor Atlantada mashg‘ulotlar olib borayotgan futbolchilarimiz bilan ko‘rishdi, rasmlarga tushdi. Keyin ular bilan birga Hyustonga uchib keldik”, – deydi o‘zbekistonlik futbol muxlisi.
Bektosh Hatamov o‘yinga tushishda o‘zi bilan O‘zbekiston bayrog‘i, Markaziy Osiyo davlatlari bayroqlari tasviri tushirilgan sharf olib kirganini aytdi. Portugaliyaga qarshi o‘yin uchun esa Isfandiyor va uning akalariga O‘FA tomonidan liboslar beriladi.

Hatamov Meksikada O‘zbekiston milliy jamoasi libosini rosa qidirganini eslaydi. Uning aytishicha, Adidas, Nike, Puma kabi mashhur brendlarning do‘konlaridan ular ishlab chiqargan mamlakat futbolkalarini oson topish mumkin.

“To‘g‘ri, 7saber yaxshi forma chiqargan, lekin infratuzilma yo‘q-da. Masalan, Nike’ning dunyo bo‘ylab 20 mingdan ortiq do‘koni bor. Nachora, bizning formalar O‘zbekistonning o‘zidan olib kelinyapti. Bu ham mamlakatning iqtisodiyoti yaxshilanib borishi bilan bog‘liq. Masalan, Norvegiyaning formasi menga juda yoqdi, iqtisodiyoti ham ancha yaxshi”, — deydi muxlis.
U, shuningdek, mamlakat iqtisodiyoti yuksalib borsa, odamlarning moddiy imkoniyatlari kengayaversa, Amerikadek qimmat joylarga ko‘p sonli muxlislarimiz yopirilib borishi, libos ham muammo bo‘lmasligini ta’kidlaydi.
“O‘zbekiston o‘yinlariga faqat o‘zbekistonliklar emas, ko‘plab qo‘shni respublikalardan qardoshlarimiz kelgan. Bu ham aslida faxr. MDH davlatlari orasida faqat biz chiqdik, bu katta narsa. Bu g‘alabani farzandlarimiz chuqur his qilmasligi mumkin. Chunki bu avlodga bir ochko yetmay qolib yoki boshqa sabablar bilan chiqolmay qolganimizdagi alam begona. Bayrog‘ingizni butun dunyo ko‘ryapti, madhiyangizni jim tinglayapti — yuragingiz hapqirib, etingiz jimirlab ketadi”, — deydi Bektosh Hatamov.
Azamat Abdug‘afforov

Farg‘onalik 34 yoshli Azamat Abdug‘afforov ham O‘zbekiston milliy terma jamoasining o‘yinlariga, g‘alabali yurishlariga shaydo. U Toshkentda, farmatseftika zavodida dori ishlab chiqarish bilan shug‘ullanadi.

Azamat bolaligida otasi televizorda “Manchester Yunayted” o‘yinini tomosha qilayotganida, unga qo‘shilib, Krishtianu Ronalduning o‘yiniga qiziqib qolganini eslaydi. Shundan keyin futbolga alohida mehr qo‘yadi, mahallada, maktabda do‘stlari bilan to‘p tepadi va hozirgacha “Real Madrid” va Ronaldu muxlisi. Mahalliy klublardan esa “Neftchi”ga xayrixoh.

Azamat Abdug‘afforov
“Milliy terma jamoa o‘yinlarini yoshligimda u qadar ko‘p ko‘rmas edim. Chunki ochko nima, mundial qanchalik ahamiyatli ekanini bilmaganman. Lekin yutqizganda alam qilgan, yig‘laganmiz. O‘zim ta’sirchanman, Kolumbiya bilan o‘yinda ham madhiyamiz yangraganda ko‘zimdan yosh chiqdi”, — deydi Azamat Abdug‘afforov.

Jahon chempionatini “Zidan kalla qo‘ygan” yildan beri kuzatib keladigan Azamat o‘yinlarni maydondan tomosha qilish uchun ilk bor 2022-yil ikki yaqin do‘stlari — Sherzod va Nig‘matilla bilan Qatarga boradi. O‘shanda u “O‘zbekiston mundialga chiqsa, qayerga bo‘lsa ham birga boramiz” deb niyat qiladi.
Uch yigit fevral oyida vizaga ariza topshiradi. 5-iyunda suhbat bo‘ladi va ularga viza beriladi. Azamatga ko‘ra, safar uchun bir kishiga eng kamida besh ming dollar kerak. Xarajatlar Qatardagidan ko‘ra ko‘proq. Masalan, o‘yinlar boshqa-boshqa davlatlarda bo‘lib o‘tayotgani uchun bir stadiondan ikkinchisiga, albatta, samolyotda uchib borish kerak.

“Uyda televizor orqali tomosha qilish bilan maydonda tomosha qilish umuman boshqa-boshqa narsa. Amerikadagi chempionat muhitiga tushgandan keyin haqiqatan ham biz mundialda ekanimizni his qildim. Bundagi hissiyotni ta’riflab berolmayman. O‘zbekiston bayrog‘i, do‘ppilar bilan futbol maydoniga yaqinlashganimizda boshqa mamlakat odamlari “O‘zbekiston, O‘zbekiston” deb keladi-da, rasmga tushib ketadi. Odam faxrlanib ketyapti-da”, — deydi Azamat.
O‘zbekistonning guruh bosqichidagi ilk o‘yini Azamatning fikricha, yaxshi bo‘ldi, faqat natijani inobatga olmaganda.

“Yigitlar haqiqatan yaxshi o‘ynashdi, o‘zlarining darajasidan ham balandroq, chamamda. Endi, baribir, Kolumbiya mundial ta’mini 60-yil ilgari totgan jamoa. Shuning uchun buyog‘ini tushunsa bo‘ladi”, — deydi o‘zbekistonlik muxlis.

Azamat kolumbiyaliklarning samimiyatidan xursand bo‘ladi. O‘yindan oldin ham, keyin ham raqib jamoa muxlislari o‘zbekistonliklar bilan ochiq chehrada suhbatlashgani, rasmlarga tushganini aytadi. Ispap tilida savol bergan telejurnalistlarga esa Azamat inglizchada “O‘zbekiston yutadi” deb qo‘ygan.
“Bu yerda terma jamoa sha’nidan ko‘ra vatan tuyg‘usi ustunlik qildi. Boshqa sport turi bilan kelganimizda ham shunaqa hissiyot bo‘lishi mumkin. Lekin futbol – millionlar o‘yini, bu juda katta atmosfera va bir vaqtning o‘zida butun dunyo nigohida bo‘lish degani”, — deydi u.

Azamat, shuningdek, o‘zbekistonlik futbolchilarga o‘zlariga ortiqcha bosim olmasdan, maza qilib o‘ynash, tajriba orttirish kerakligini aytgan bo‘lardi. Uning fikricha, futbolchilar o‘zbek xalqining mundialga chiqish orzusini amalga oshirdi. Demak qolganini ham amallasa bo‘ladi.
If a building becomes architecture, then it is art
Alen Mahmudov
Alen Mahmudov — SI sohasida tahlilchi. Toshkentda tug‘ilgan. 2002-yilda AQSHga ko‘chib o‘tgan. Hozirda ikki mamlakatda yashaydi — olti oy Kolumbiyada, olti oy Braziliyada.

Alenning tan olishicha, futbolga hech qachon jiddiy qiziqmagan. Bolaligida Amerika futboli o‘ynagan, suzishga qatnagan. Jahon chempionatini do‘stlari bilan tomosha qilgan. 2018-yilda birgalikda Rossiyaga muxlislik qilganlarini eslaydi — “shunchaki u turnirda qatnashgan yagona MDH mamlakati bo‘lgani uchun”.

“O‘shanda sakkiz yildan keyin o‘z terma jamoamizga muxlislik qilishimiz, umuman O‘zbekiston jahon chempionatiga chiqishi xayolimizga ham kelmagandi. Bu boshqa bir olamdagi voqelikdek tuyulgandi”, — deydi Alen.
Oilada, bu yilgisini hisobga olmaganda, jahon chempionatini tomosha qilishmagan. Televizor qarshisida yig‘ilish uchun ikkita sabab bor edi: maydonda — O‘zbekiston terma jamoasi o‘z tarixidagi ilk o‘yinida Kolumbiyaga qarshi, tribunada esa — mundialda ilgari hech qachon bo‘lmagan o‘g‘li.

“Ota-onam televizorni yoqib, uydan turib o‘yinni tomosha qilganiga haligacha ishonolmayapman. Onam astoydil muxlislik qildi. Qarindoshlarimning aytishicha, u [o‘yin payti hayoyajondan] qichqirgan va biz yutolmaganimizdan xafa bo‘lgan. Portugaliya bilan o‘yinni ham dadam bilan birga ko‘rishdi. O‘ylaymanki, Kongo bilan o‘yinni ham tomosha qilishadi, aniq muxlislik qilishadi”, — deydi Alen.
U 2025-yil noyabrida, terma jamoa jahon chempionatiga chiqqanida, shaxsan o‘zi tribunada, O‘zbekiston muxlislari orasida bo‘lishi kerakligini tushunib yetdi.

“Xuddi shu payt Toshkentda edim, do‘stlarim bilan saralash o‘yinlarini tomosha qilayotgandim va o‘sha atmosferadagi nimadir meni chindan ham o‘ziga tortdi. O‘shandayoq terma jamoani shaxsan qo‘llab-quvvatlashim kerakligini tushundim. Qur’a tashlangach, kolumbiyalik do‘stlarim menga yozishni boshlashdi. Endi bir-birimizga qarshi o‘ynashimizga to‘g‘ri kelishini aytib, hazillashishardi”, — deb eslaydi yigit.
Bahorda Mahmudov chiptalarni kuzata boshladi. Eng arzonlari 800 dollar atrofida edi. Alenning O‘zbekistondan ekanligini bilgan amerikalik do‘sti unga bitta chipta sovg‘a qilganida, u pul sarflashga tayyor turgan edi.

“Mexikoga uchishdan oldin otam Toshkentdan terma jamoamizning futbolkalarini berib yubordi va men ularni o‘zim bilan oldim. Endi ba’zi lotin amerikalik do‘stlarim Korzinka’dan olingan O‘zbekiston terma jamoasi futbolkasida yurishibdi”, — deydi Mahmudov.

Mexikoda Alen bir tanishinikiga kelib tushdi. “Divanda uxladim. Lekin nima farqi bor? Oldinda shunday o‘yin turganda, polda bo‘lsayam uxlamaymanmi!” — deydi u.
O‘yindan bir kun oldin bo‘lib o‘tgan muxlislar festivalida Alen O‘zbekiston va Qirg‘izistondan kelgan ishqibozlar bilan tanishdi. Aytishicha, o‘yin kuni stadionga ketayotganlarida atrofdagilar ularga o‘girilib qarashgan — deyarli hamma sariq rangda edi.

“Men terma jamoa futbolkasida, bayramona do‘ppida va o‘zbek bayrog‘i tushirilgan sharfda edim. Odamlar yonimga kelib, suratga tushishni so‘rashar, gapga solishardi. Meksikaliklar va kolumbiyaliklar uchun O‘zbekistondan kelgan odamni uchratish — juda noyob hodisa. Balki, bunday holat hayotda bir marta ro‘y berar”, — deydi Mahmudov.
Alenning joyi 600-sektorlarda — “deyarli tomning tagida” edi. Biroq, uning aytishicha, hamma narsa juda yaxshi ko‘rinib turgan. Aynan o‘sha yerda, tribunada u jonli muxlislikning butun jozibasi nimada ekanini tushunib yetdi.

“Bu mening bunday darajadagi o‘yinda ilk bor ishtirok etishim edi. Bir joyga to‘plangan buncha energiyani hech qachon eshitmagandim: nog‘oralar, hayqiriqlar, tribunalar gumburlashi. Bungacha braziliyalik do‘stlarim bilan “Marakana”da kichikroq o‘yinlarga tushganman — biz mahalliy “Flamengo” klubiga muxlislik qilamiz, lekin bu butunlay boshqa narsa edi”, — deydi Mahmudov.
Uning so‘zlariga ko‘ra, O‘zbekiston terma jamoasini qozog‘istonliklar, qirg‘izistonliklar va boshqa MDH mamlakatlari vakillari qo‘llab-quvvatlayotganini ko‘rish juda ta’sirli bo‘lgan.

“Hatto yonimizda o‘tirgan amerikaliklar ham O‘zbekistonga muxlislik qilishdi, shunchaki Kolumbiya kuchli bo‘lgani va ular autsayderni qo‘llab-quvvatlashni xohlagani uchun”, — deb eslaydi muxlis.
O‘zbekiston va Kolumbiya uchrashuvining eng yorqin lahzasi Abbosbek Fayzullayevning 60-daqiqada urgan goli bo‘ldi.

“Bu hissiyotlar portlashi edi. Shunday baqirdimki, o‘z ovozimni o‘zim eshitmadim. Atrofimdagilarning deyarli hammasi sariq rangda — Kolumbiya fanatlari edi. O‘sha lahzada ular jim bo‘lib qolishdi. Aftidan, bir kun avvalgi Portugaliya va Kongo o‘yinidagi kabi bo‘ladi, hisob tenglashadi va o‘zbeklar bosimni oshirishi mumkin, deb o‘ylashdi. Goldan so‘ng ular bizni tabriklashdi, qo‘llab-quvvatlashdi”, — deydi Mahmudov.
Muxlisning fikricha, terma jamoa debyut o‘yinida 2:2 hisobidagi durangga o‘ynagan, biroq barcha imkoniyatlardan foydalana olmagan.

Mahmudov chempionatgacha terma jamoadan faqat ikki o‘yinchini: “Manchester Siti”da o‘ynaydigan [Abduqodir] Husanov va jamoa sardori [Eldor] Shomurodovni taniganini aytadi. Jamoada o‘zining sevimli o‘yinchisi sifatida 22 yoshli yarim himoyachi Abbosbek Fayzullayevni tilga oladi.

“Abbos Fayzullayev O‘zbekiston tarixidagi jahon chempionatlaridagi ilk golni urdi. Buni mahorat bilan bajardi va tabriklarni shunday kamtarlik bilan qabul qildi. Men uni darrov yoqtirib qoldim. To‘g‘risi, u hissiyotlarini yanada ochiqroq namoyish etishini istardim. Lekin bu vazminlikda raqibga nisbatan shuncha hurmat bor edi. Ronaldu gol urganida u yerda butun bir spektakl bo‘ladi: raqslar, qiyqiriqlar, marosim. Bu yigit esa shunchaki jilmayib qo‘ydi. Umid qilamanki, uning faoliyati uzoq davom etadi”, — deydi Alen.
Mahmudov Portugaliyaga qarshi o‘yinni Kolumbiyada tomosha qildi. Uning tan olishicha, birinchi o‘yindan so‘ng terma jamoa har qanday raqibga qarshilik ko‘rsata oladi, degan ishonch paydo bo‘lgan, biroq o‘tkazib yuborilgan uchta goldan keyin umid so‘na boshlagan.

“Yigitlarga achindim. Axir Portugaliya — ular to‘qnash kelgan jamoalar ichida eng kuchlisi. Reytingda ham ular Kolumbiyadan yuqorida turadi. Kim biladi, balki Portugaliyada chempionlikni qo‘lga kiritish imkoni bordir. Ronaldu kabi o‘yinchilari bor ekan, ular doim bunga yaqin bo‘lishadi”, — deydi ishqiboz.
Agar O‘zbekiston guruhdan chiqa olmasa, Mahmudov chempionatni kuzatishda davom etadi va Kolumbiyaga muxlislik qiladi.

“Men shu yerda yashayman, kolumbiyalik do‘stlarim bor — shuning uchun bu jamoaning taqdiriga befarq emasman. Ularning imkoniyatlari balki unchalik katta emasdir, lekin ko‘ramiz. Men istamaydigan yagona narsa — Argentina yoki Fransiyaning yana g‘olib bo‘lishi. Ular shundog‘am yutib bo‘lishgan. So‘nggi 20–30-yilda g‘alaba qozonmagan jamoani ko‘rishni istardim. Ana o‘shanda haqiqatan ham qiziq bo‘lardi”, — deya so‘ziga yakun yasaydi u.
Мaterialni Otabek Turdiyev tayyorladi.
Suratlar muallifi Yevgeniy Sorochin. Shuningdek, maqolada qahramonlarning sharxsiy arxividagi suratlar ham ishlatilgan.

Matn va barcha grafik materiallarga bo`lgan huquq Gazeta'ga tegishli. Gazeta'da e'lon qilingan materiallardan foydalanish shartlari bilan quyidagi havola havola orqali tanishishingiz mumkin.

Qiziqarli narsalarni bilasizmi? U haqida boshqalarga aytib bermoqchimisiz? O‘z hikoyangizni sp@gazeta.uz elektron manziliga yuboring.
Made on
Tilda